မဟာပဒုမဇာတ်တော်

မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် သာဝတ္ထိပြည် သကျသာကီဝင်မင်းမျိုးတို့နှင့် သမ္မာဒေဝါနတ်သားအပေါင်းတို့အား တရားဦးရှေးဦးစွာ ဟောကြားတော်မူပြီးနောက်၊ မဟာပဒုမဇာတ်တော်ကို မဟာနိပါတ်အကျဉ်း၌ နဝမနိပါတ်အဖြစ်ဖြင့် ဟောတော်မူခဲ့သည်။ ထိုအခါ ရာဇဂြိုဟ်ပြည်၌ ပဒုမမင်းအမည်ရှိသော မင်းတစ်ပါး စိုးစံတော်မူ၏။ ထိုမင်းကား အလွန်တရာ ပညာရှိ၍ သနားဂရုဏာနှင့် ပြည့်စုံတော်မူ၏။ သို့ရာတွင် လူ့ဘောင်၏ အသိပညာကား အကန့်အသတ် ရှိသည်ကို သိတော်မူသဖြင့်၊ အကြံဉာဏ်ကို အမြဲမပြတ် ပညာရှိသူတို့ထံမှ တောင်းခံတော်မူ၏။ တစ်နေ့သ၌ မင်းကြီးသည် အိပ်မက်နိမိတ်ဆိုးကို မြင်တော်မူသဖြင့်၊ ပညာရှိအမတ်ကြီးများအား ခေါ်ယူ၍ မေးမြန်းတော်မူ၏။ အမတ်ကြီးတို့ကား မင်းကြီးအား အိပ်မက်၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ဖွင့်ဆိုပေးကြကုန်၏။ သို့သော်လည်း မင်းကြီးသည် စိတ်မချမ်းသာသဖြင့်၊ တောသို့ထွက်၍ တရားရှာဖွေရန် ဆုံးဖြတ်တော်မူ၏။ မင်းကြီးသည် အဝတ်အစားတို့ကို ဖလှယ်၍ တောသို့ထွက်တော်မူ၏။ တောသို့ရောက်သောအခါ အလွန်တရာ ဆင်းရဲဒုက္ခကို ခံတော်မူရ၏။ သို့သော်လည်း မင်းကြီးသည် စိတ်မပျက်၊ ဆက်လက်၍ တရားရှာတော်မူ၏။ တစ်နေ့သ၌ မင်းကြီးသည် တောအုပ်တစ်ခု၌ တရားထိုင်နေသော ရသေ့တစ်ပါးကို တွေ့တော်မူ၏။ မင်းကြီးသည် ရသေ့အား ရှိခိုး၍ မိမိ၏ အိပ်မက်နိမိတ်ဆိုးကို လျှောက်ထားတော်မူ၏။ ရသေ့သည် မင်းကြီးအား အိပ်မက်၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ဖွင့်ဆိုပေးတော်မူ၏။ ထို့နောက် ရသေ့သည် မင်းကြီးအား အမှန်တရားကို နားလည်စေရန် တရားဟောတော်မူ၏။ မင်းကြီးသည် ရသေ့၏ တရားတော်ကို ကြားနာတော်မူပြီးနောက်၊ သောကကင်းစင်၍ ပျော်ရွှင်တော်မူ၏။ မင်းကြီးသည် ရသေ့အား ကျေးဇူးတင်စကား လျှောက်ထား၍ ရာဇဂြိုဟ်ပြည်သို့ ပြန်လည်ကြွတော်မူ၏။ ပြည်သူပြည်သားတို့သည် မင်းကြီးကို ပြန်လည်ကြွလာသည်ကို ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ကြိုဆိုကြကုန်၏။ မင်းကြီးသည် ပြည်သူပြည်သားတို့အား အမှန်တရားကို ဟောကြားတော်မူ၏။ ထို့နောက် မင်းကြီးသည် သာသနာပြု၍ သေလွန်သောအခါ နတ်ပြည်သို့ လားတော်မူ၏။